| |
| جمعه 31 فروردین ماه سال 1386 |
|
| تـــو کـیـسـتـی کـه مـن اینگـونـه بیتو بـیتـابـم
شــب از هــجــوم خیــالــت نـمــیبــرد خــوابــم
تـــو کــیـسـتـی کـه مـن از مـوج هـر تبسـم تــو
بـــســان قــایــق ســرگــشــتــه روی گـــردابــم
مــــن از کــــجـــا ســر راه تـــــو آمـــدم نـــاگــاه
چــه کـــرد بــا دل مــن آن نـــگـــاه شـیـــریــن آه
تــو دوردســت امیــدی و پــای مـن خسته است
چـراغ چشم تو سبز است و راه من بسته است
تـــو آرزوی بـــلـــنـــدی و دســـت مـــن کــــوتــاه
مــدام پــیـش نـگـــاهــی مـــدام پــیــش نــگــاه
چــــه آرزوی مــحــالـیاسـت زیــســتــن بــا تــو
مـــرا هـمـیــن بـگـذارنـــد یــک ســخـــن بــا تــو
|
|
| |
| پنجشنبه 30 فروردین ماه سال 1386 |
| دل من |
|
با دلت سوخته و ساختست منم .این منم حسرت نشین لحظه ها.حسرت نشین کوچه و خاطره ها
از دوری نگاهت میسازم از تو قصه
قصه ای از جنس بارون اشک وقلب های خسته
از دوری نگاهت میسازم از تو قصه
قصه ای از جنس بارون اشک وقلب های خسته
کاشکی میدیدی اشکهام از چی داره نشونه
حسرت روزهای رفته دلم بد جور گرفته
قناری مونده زیر بارون عاشق شبهای بارون
حسرت روزهای رفته دلم بد جور گرفته
قناری مونده زیر بارون عاشق شبهای بارون |
|
| |
| چهارشنبه 29 فروردین ماه سال 1386 |
| شب |
هرشب از فریاد من بیداره خلق
اما چه سودآنکه باید بشنود بیدار نیست |
|
